Eindwerk



Voor een schoolopdracht onderzocht ik hoe interactieontwerp kan bijdragen aan gedragsverandering rondom duurzaamheid, waarbij ik koos voor het onderwerp voedselverspilling. Dit is deel B, een oplossing ontwerpen. Mijn oplossing was kleine verpakkingen met portiegrootte voor één persoon, zodat er minder restjes overblijven. Ik onderzocht eerst of supermarkten dit zouden willen verkopen, daaruit bleek dat zij positief waren, mits de klantvraag groot genoeg zou zijn. Daarom focuste ik mijn concept op het trekken van de aandacht van klanten, waarbij ik het MAT-model toepaste: motivation, via een opvallende reclameposter, ability door een felroze schap dat direct opvalt en trigger via roze vloerstickers die naar het schap leiden. Dit hielp erg voor mijn conceptontwikkeling. Ook stelde ik voor om de kleine verpakkingen eerst te introduceren in samenwerking met een bestaand bedrijf, zoals Knorr, om te testen of het concept aanslaat voordat er een volledige eigen productlijn wordt ontwikkeld. Het resultaat was een haalbaar en strategisch concept dat zowel supermarkten als klanten motiveert om minder voedsel te verspillen.
Proces
Klanten


Ik heb op verschillende manieren testen afgelegd bij klanten. De belangrijkste test was de kliekjeskalender, omdat ik hierdoor mijn doelgroep gespecificeerd heb. De kliekjeskalender is een kalender waar je elke dag bijhoudt waarom je eten verspilt. Uit de grote huishoudens kwamen heel veel verschillende oorzaken, terwijl uit de kleine huishoudens één duidelijke oorzaak kwam, namelijk de portiegrootte. Hiermee ben ik verder gegaan.
Supermarkten



Ik ben ook langs supermarkten gegaan om te testen of zij mijn miniverpakkingen zouden willen verkopen. Dit deed ik door een lijstje van pluspunten te geven. Hieruit bleek dat het goed voor hun imago is en er dan meer impulsaankopen zijn. Het belangrijkste wat ik meekreeg was om de focus op de klanten te houden, want als de vraag van klanten groot is willen supermarkten het ook sneller verkopen.

Natuurlijk ben ik ook bezig geweest met het ontwerpen van mijn miniverpakkingen. Al snel kwam het idee om het in samenwerking te doen met een bestaand bedrijf, zodat er eerst getest kan worden in de supermarkten of het een succes is voordat er een hele eigen lijn van gemaakt zou worden. Ik ging wel een logo ontwerpen, zodat mijn miniverpakkingen herkenbaar zouden worden. Ik wil dat het in elke supermarkt verkocht kan worden. Aangezien veel supermarkten al hun eigen kleur hebben, zoals de Albert Heijn met blauw of de Jumbo met geel, kwam al snel roze als favoriet eruit, omdat die kleur niet vaak voorkomt. Zo kwam ik uit op een herkenbaar logo voor mijn miniverpakkingen.
